O biostabilizacji słów kilka

 

biostabilizaca

Od miesięcy nie cichną rozmowy i rozważania o gospodarce odpadami. W czołówce pozostają tematy związane z odbiorem odpadów od mieszkańców oraz ich segregacją.

Stosunkowo mało uwagi poświęca się odpadom ulegającym biodegradacji. Nie powinno tak być, głównie ze względu na to, że według Krajowego Planu Gospodarki Odpadami na rok 2014, w 2008 roku odpady biodegradowalne komunalne, stanowiły największą grupę wytworzonych odpadów (28,9%) spośród wszystkich wytworzonych odpadów komunalnych. Od kilku lat obserwujemy stały, ale nie spektakularny wzrost produkcji odpadów biodegradowalnych (głównie w kategorii odpadów z przetwórstwa drewna). Nie jest to tak duży przyrost, jak chociażby ciągle rosnąca ilość opakowań z tworzyw sztucznych, jednak nie oznacza to, że problem z zagospodarowaniem odpadów bidegradowalnych nie istnieje.

Odpady biodegradowalne są to odpady, które ulegają rozkładowi tlenowemu lub beztlenowemu przy udziale mikroorganizmów. Do odpadów tych zalicza się odpady zielone (ścięta trawa, gałęzie, suche liście) oraz odpady pochodzące z gospodarstw domowych (resztki żywności, pozostałości po obróbce warzyw i owoców). Razem, odpady te stanowią jedną grupę podlegającą pod kategorię odpadów komunalnych. Drugą kategorią odpadów ulegającym biodegradacji są odpady inne niż komunalne. Zalicza się do nich 65 rodzajów odpadów zakwalifikowanych ze względu na źródło pochodzenia są to między innymi:

- odpady z rolnictwa, sadownictwa, upraw hydroponicznych, rybołówstwa, leśnictwa, łowiectwa oraz przetwórstwa żywności

- odpady z przetwórstwa drewna oraz produkcji płyt i mebli, masy celulozowej, papieru i tektury

- odpady z instalacji i urządzeń służących zagospodarowaniu odpadów, z oczyszczalni ścieków oraz z uzdatniania wody pitnej i wody do celów przemysłowych.

Unieszkodliwianie odpadów biodegradowalnych to przede wszystkim ich biostabilizacja. Jest to proces biologiczny, służący zmniejszeniu ilości frakcji organicznej w odpadach oraz jej stabilizacji. Głównym celem stosowania biostabilizacji jest przygotowanie odpadów komunalnych, a szczególnie frakcji pod sitowych do składowania. Procesy rozkładu mogą zachodzić w warunkach tlenowych i beztlenowych. W warunkach tlenowych, końcowym produktem jest stabilizat (produkt posiadający odpowiednie parametry, który można bezpiecznie składować). W warunkach beztlenowych powstaje natomiast biogaz, który może zostać wykorzystany do produkcji energii oraz materiał, który wymaga dodatkowej stabilizacji w warunkach tlenowych. Unieszkodliwianie odpadów biodegradowalnych na wsiach i mniejszych miastach, odbywa się głównie w przydomowych kompostownikach, gdzie mieszkańcy na własną rękę produkują kompost używany w późniejszym etapie do użyźniania gleby pod uprawę. Jest to bardzo pożądana forma zagospodarowania odpadu, ponieważ jest ona w zasadzie bezodpadowa.

Na rynku dostępny jest bardzo różnorodny wybór technologii biostabilizacji. Główne kryteria jakimi kierują się przedsiębiorcy przy wyborze technologii biostabilizacji to: czas stabilizacji, koszty inwestycji i eksploatacji oraz emisja zanieczyszczeń do atmosfery.

Do najpopularniejszych technologii należą obecnie: biostabilizacja odpadów w tunelach foliowych. Biostabilizacja cieszy się w Polsce dużą popularnością, ale jednocześnie wzbudza sporo kontrowersji. Jej poszczególne metody scharakteryzuję w następnym poście. W ten sposób każdy czytelnik będzie mógł wykształcić swoją niezależną opinię. Do usłyszenia wkrótce.

 bior

Reaktor foliowy, podczas procesu biostabilizacji.

Autor: Monika Michalska

odpadyblog.pl

 

  • Anna

    Bardzo ciekawy artykul i ogolnie blog caly :_

    • Dziękuję za komentarz. Wpis to zasługa Moniki a blog to wspólne dzieło. Autorów i Was czytelników. Zapraszamy częściej.

    • OdpadyBlog.pl

      Dziękuję za komentarz. Wpis to zasługa Moniki a blog to wspólne dzieło. Autorów i Was czytelników. Zapraszamy częściej.