Piroliza odpadów komunalnych wsparciem dla gospodarki odpadami

Zgodnie z obietnicą, dziś pod lupę wzięty zostanie proces pirolizy odpadów komunalnych. Od 1 stycznia 2016 roku w Polsce, zacznie obowiązywać zakaz składowania odpadów, których kaloryczność przekracza 6 MJ/kg. Odpady te stanowią ok. 11-15 % całego strumienia odpadów, które trafiają do zakładów przetwarzania. Obecnie, spora ich część przetwarzana jest na paliwo RDF (Refused Derived Fuel), które pod warunkiem, że spełnia wytyczne postawione przez odbiorców (w tym momencie głównie cementownie) trafia do spalenia z odzyskiem energetycznym. Łatwo się jest domyślić, że w skali kraju nie jest możliwym przerobienie wszystkich odpadów na paliwo RDF. Jeśli nawet przedsięwzięcie to odniosłoby sukces, to na chwilę obecną, 10 funkcjonujących cementowni w Polsce, jest w stanie zagospodarować ok. 1-1,2 mln ton odpadów komunalnych rocznie. Biorąc pod uwagę ilość produkowanych odpadów, nie jest to dużo, jednak porównując wykorzystanie paliwa alternatywnego przez zakłady Polsce do innych krajów, wynik ten jest bardzo dobry. Z pomocą przybywa nowatorski proces pirolizy.

Przebieg procesu

Powodzenie procesu zależy od wielu czynników. Jednym z najistotniejszych jest przygotowanie tzw. wsadu. Wieloetapowe badania udowodniły, że bardzo dobrze sprawdza się paliwo wstępnie rozdrobnione, podsuszone i speletowane. Gotowe paliwo trafia do pirolizera, w którym następuje jego przetworzenie na energię. Temperatura jaka panuje wewnątrz utrzymywana jest w przedziale 700-950˚C. Speletowane odpady znajdują się w środku przez ok. 15 min, ale czas ten może się zmieniać w zakresie 5-30 min. Warto zaznaczyć, że odpady w pirolizerze ulegają ciągłemu przemieszczaniu wzdłuż jego osi. Są również ogrzewane przez promieniowanie z przenośnika i ceramiki izolującej urządzenie od wewnątrz.

Produkty pirolizy

W wyniku procesu uzyskiwane są trzy rodzaje produktów, 75% z nich stanowi gaz syntezowy, który jest mieszaniną przede wszystkim wodoru tlenku węgla i metanu. Ze względu na wysoką wartość opałową (20MJ/m3), wykorzystywany jest do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła. Kolejne dwa produkty pirolizy to olej pirolityczny oraz karbonizat. Bioolej może zostać wykorzystany w energetyce, ze względu na właściwości selektywne w kierunku tworzenia naftalenu i styrenu może również stanowić cenne źródło chemikaliów. Najbardziej problematycznym produktem pozostaje karbonizat, nad którego wykorzystaniem wciąż zastanawiają się naukowcy.

Gdzie stosować pirolizę?

Przetwarzanie odpadów za pomocą pirolizy będzie procesem lokalnym, który wspomagał będzie małe zakłady, a w konsekwencji cały system gospodarki odpadami. Przepustowość instalacji do pirolizy to ok. 10-25 ton odpadów na dobę (dla porównania powstająca spalarnia w Poznaniu unieszkodliwi ponad 600 ton odpadów w ciągu doby). Niewątpliwą zaletą instalacji pirolizy są także jej niewielkie gabaryty. Uwzględniając powyższe, instalacja z powodzeniem może zostać zlokalizowana na terenie zakładu unieszkodliwiającego odpady co jest dosyć wygodnym i tanim rozwiązaniem.

W drodze podsumowania warto wspomnieć, że piroliza odpadów komunalnych to proces bardzo obiecujący, będący jednak nadal w fazie badań i doświadczeń, przeprowadzanych w Elblągu na terenie Zakładu Unieszkodliwiania Odpadów przez ekspertów z firmy Metal Expert.. Jeżeli elbląski projekt pozytywnie przejdzie fazę testów, być może będzie pierwszą, działającą komercyjnie instalacją tego typu na świecie, za co mocno trzymam kciuki.

Monika Michalska
Odpadyblog.pl